Spojrzenie na bieżące i przyszłe obciążenia

Zasada indywidualnej wyceny to jedna z kilku zasad związanych z prowadzeniem rachunkowości, której zasady określa ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku w art. 7 ust. 3. Ogólne znaczenie tejże zasady zamyka się w brzmieniu, iż elementy składowe aktywów i pasywów, a także przychodów i powiązanych z działalnością kosztów winny być ustalane w ujęciu oddzielnym. Zasada ta nazywana także zakazem kompensaty, to swoisty zakaz kompensowania ze sobą różnych rodzajowo aktywów i pasywów, a także dziedzin z tytułu przychodów i rozchodów. Dodatkowo zasada ta dotyczy także płaszczyzny z zakresu zysów i strat nadzwyczajnych. Pokrewną do tejże zasady w sposobie działania jest zasada memoriałowa, która w tym kontekście, jaki omówiony został powyżej stanowi, iż należy w księgach rachunkowych należy uwzględniać wszystkie osiągane przychody, rozchody i obciążenia, bez względu na fakt, czy termin zapłaty należy do danego roku obrotowego czy nie. Zasada ta formułowana jest w ustawie o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku w art. 6 ust. 1.

Tagi: aktywa, Księgi rachunkowe, obciążenia, polska, przychody, rachunki, rachunkowość, ustary, zasady